Զբօսանքի բակը

Գրեց՝ Տալիտա Գալըպճեան
Շարժա, ԱՄԷ

Դպրոցին բակը, առանձնաշնորհեալ վայր, երեխաները կը վարժուին խմբական կեանքի, հեռու` իրենց ծնողներու աչքերէն:

Զբօսանքի բակը ընկերութիւն մուտքի վայրն է, յատկապէս անոնց համար, որոնք մանկամսուր չեն գացած կամ մէկ հատիկ են:

Երկար ժամեր գրասեղանին ետեւ նստած երեխաները պէտք ունին շարժելու, խօսելու, խնդալու, այլ խօսքով` «պարպուելու»:

Բայց տրուած ըլլալով, որ բակին մէջ անոնք հեռու են իրենց ծնողներուն եւ ուսուցիչներուն աչքերէն, իրենք իրենց որոշ ազատութիւն «կու տան», կը դառնան յարձակողական, կռուազան եւ բակը կը դառնայ “հաշիւ մաքրելու” վայրը: Այլ խօսքով, չափահասներու ընկերութեան մէկ մանրանկարը...:

Զբօսանքի բակը նաեւ այն տեղն է, ուր երեխաները ընկերներ կ’ընտրեն, բարեկամութիւններ կը հաստատեն, նաեւ կը մտնեն խմբակներու մէջ եւ կը դառնան “առաջնորդ” կամ “հետեւորդ”:
Կը հակադրուին տարբեր կարծիքներու, իրենք զիրենք կը պարտադրեն, բայց նաեւ կը սորվին զիջիլ՝ միջին եզրի մը շուրջ համաձայնիլ:

Անխուսափելի է նաեւ, որ երեխաները բակին մէջ իրարու հետ իրենք զիրենք համեմատեն, իրենք զիրենք ճանչնան, այդպիսով կազմաւորելու համար իրենց անհատականութիւնը:

Համեմատելու մղումը, որ երբեմն մրցակցութեան կը վերածուի, կրնայ ժխտական բայց նաեւ դրական անդրադարձ ունենալ եւ երեխաները մղել աւելի լաւին ձգտելու, իրենք զիրենք կատարելագործելու:

Անշուշտ որ զբօսանքի բակը նաեւ այն վայրն է, ուր երեխաները հայհոյանքներ կը լսեն, կը սորվին եւ կը գործածեն, կը կռուին եւ զիրար կը ցաւցնեն, առեւտուր կ’ընեն, արտադպրոցական իրեր կը բերեն եւ գաղտնի կը փոխանակեն… Բայց այս բոլորը վերջին հաշուով զիրենք կը պատրաստեն ապագայի ընկերութեան, իսկ ծնողներուն եւ ուսուցիչներուն կը մնայ հսկիչ ըլլալ` առանց բակի ազատութիւնը խեղդելու:

Աղբիւր՝ «Նշանակ», 10 Ապրիլ 2010

17-06-2010